No, gracias.

27 Septiembre 2009 Categoría Literatura | Ver 1 Comentario »

¿Y qué tengo que hacer?

¿Buscarme un valedor poderoso, un buen amo, y al igual que la hiedra, que se enrosca en un ramo buscando en casa ajena protección y refuerzo, trepar con artimañas, en vez de con esfuerzo?

No, gracias. ¿Ser esclavo, como tantos lo son, de algún hombre importante? ¿Servirle de bufón con la vil prensión de que algún verso mío dibuje una sonrisa en su rostro sombrío?

No, gracias. ¿O tragarme cada mañana un sapo, llevar el pecho hundido, la ropa hecha un harapo de tanto arrodillarme con aire servicial?

¿Sobrevivir a expensas de mi espina dorsal?

No, gracias. ¿Ser como ésos que veis a Dios rogando – oh, hipócritas malditos – y el mazo dando?

¿Y que, con la esperanza de alguna sinecura, atufan con incienso a quien se les procura?

No gracias. ¿Arrastrarme de salón en salón hasta verme perdido en mi propia ambición? ¿O navegar con remos hechos de madrigales y, por viento, el suspiro de doncellas banales? No gracias.

¿Publicar poniendo yo el dinero de mi propio bolsillo? Muchas gracias, no quiero.

¿Hacerme nombrar papa en esas chirigotas que en los cafés celebran, reunidos, los idiotas?

No gracias. ¿Desvivirme para forjarme un nombre que tenga el endiosado lo que no tiene de hombre?

No, gracias. ¿Afiliarme a un club de marionetas?

¿querer a toda costa salir en las gacetas?

¿y decirme a mí mismo: no hay nada que me importe con tal de que mi ingenio se cotice en la Corte?

No, gracias. ¿Ser miedoso? ¿Calculador? ¿Cobarde? ¿Tener con mil visitas ocupada la tarde? ¿Utilizar mi pluma para escribir falacias?

No gracias, compañero. La respuesta es: no gracias.

CANTAR, SOÑAR EN CAMBIO. ESTAR SOLO, SER LIBRE.

QUE MIS OJOS DESTELLEN Y MI GARGANTE VIBRE.

PONERME, SI ME PLACE, EL SOMBRERO AL REVÉS,

BATIRME POR CAPRICHO O HACER UN ENTREMÉS. TRABAJAR SIN AFÁN DE GLORIA O DE FORTUNA.

IMAGINAR QUE MARCHO A CONQUISTAR LA LUNA.

NO ESCRIBIR NUNCA NADA QUE NO RIME CONMIGO Y DECIRME MODESTO: AH, MI PEQUEÑO AMIGO, QUE TE BASTEN LAS FLORES, LAS FRUTAS Y LAS HOJAS, SIEMPRE QUE EN TU JARDÍN SEA DONDE LAS RECOJAS.

Y SI POR SUERTE UN DÍA LOGRAS LA GLORIA ASÍ,

NO HABRÁS DE DARLE AL CÉSAR LO QUE ÉL NO TE DIO A TI.

QUE A TU MÉRITO DEBAS TU VENTURA, NO A MEDRA Y EN RESUMEN, QUE HACIENDO LO QUE NO HACE LA HIEDRA, AUN CUANDO TE FALTARE LA ROBUSTEZ DEL ROBLE, LO QUE PIERDAS DE GRANDE, NO TE FALTE DE NOBLE.”

Cyrano de Bergerac




Lapidarium 1

12 Septiembre 2009 Categoría Curiosidades | Ver 0 Comentarios »



Foto por Baruch en Tudela




Irenemala - Pintura a la sazón

14 Agosto 2009 Categoría Ilustración | Ver 0 Comentarios »

Hoy quiero presentar un poco de arte fresco. Sobre gustos no hay nada escrito, o no me lo han pasado, pero como a mi me gustan sus trabajos y además es una persona muy maja pues quería que aquí tuviera su huequito.

Para ver más trabajos os dejo un enlace a su flickr ( http://www.flickr.com/irenemala )
Anímense.. yo ya le he encargado un trabajito… que aunque suene a lo que no es, en realidad es lo que es.




Que risas!! - momentos 14

11 Agosto 2009 Categoría Momentos | Ver 1 Comentario »

Este muchacho… es la leche! Amigos como él se encuentran bien pocos.
Un abrazo Sergonra!!!! Y que bien que sientan las cerves near the beach!!




Molly Johnson - Melody

1 Julio 2009 Categoría Música | Ver 0 Comentarios »

Página web de Molly Johnson




Joan Zinen (de Benito Lertxundi)

16 Junio 2009 Categoría Música | Ver 0 Comentarios »

No se que tiene esta canción… pero desde que la escuché la primera vez me enganchó. Y que bonito el violoncello del final…

Joan zinen gugandik
bihotz, muxkil, eraztun
eta zapel.
Mendetako kalizan
zaharkitutako harria,
leialen endakoa.
Nik ezeren erantzunik ez dudanez,
bi galdera ditut egiteko:

Zuri adarkari, giza-zezen
jentilariaren jostailu,
galdetzen dizut,
zerk hunkitzen zaitu gehiago:
Zimiztaren distirak
ala milaka urtetan,
osinean daldarti dirauen
gizonak eutsitako suziak?

Fuente: http://www.euskalnet.net/turibeechevarria/html/es_hhitaz.htm

Traducción

Te fuiste de nosotros
corazón…
sarmiento…
anillo…
y sombrero.
Piedra gastada en cáliz legendario
de la casta de los fieles
yo, que no tengo respuesta para nada,
he de hacer dos preguntas:
a ti, cornúpeta, hombre-toro,
juguete de paganía…
Te pregunto:
¿Qué te impresiona más?
¿el fulgor del rayo
o la vela que sostenida por el hombre,
tiembla en la sima durante milenios?
Te fuiste de nosotros
corazón…
sarmiento…
anillo y sombrero
piedra gastada en cáliz legendario
de la casta de los fieles.


 



Felucidades!! :o)

26 Mayo 2009 Categoría Personal | Ver 0 Comentarios »


Hoy es el cumpleaños de una persona muy especial para mi. Hemos vivido momentos muy intensos y le estoy muy agradecido por muchas cosas. Quiero desearle desde aqui muchas felicidades y todo lo mejor (obviamente a parte de mi claro ;-) ).
Mucho ánimo con todo y muchas sonrisas como esas que nosotros conocemos.
L, un abrazo gigante, bigfish y todo lo demás…
Mucho.




El hombre en busca de sentido

14 Mayo 2009 Categoría Literatura | Ver 0 Comentarios »

Recién acabo de terminar éste libro que me ha dejado estupefacto, una vez más, con la capacidad humana, tanto para lo mejor como para las cosas más horribles. La experiencia relatada con detalle de la supervivencia en un campo de concentración es algo duro pero importante de leer para comprender una parte de nuestra historia.

Escrito por el psiquiatra Viktor E. Frankl, superviviente de un campo de concentración nazi, entrelaza de una manena muy amena, pese a tratarse de temas muy duros, la psiquiatría y psicología con la aberración humana de un campo de concentración como los que crearon los nazis… A veces se te pone la carne de gallina y te espanta como es posible que esas cosas hayan pasado y encima hace tan poco tiempo. Por otra parte, acerca de una forma sencilla la psiquiatría al profano y más concretamente las técnicas desarrolladas por el Dr. Frankl que se conoce, no se si bien o mal llamada, como la tercena escuela vienesa de psicoterapia.

Os dejo aqui dos pequeños fragmentos que me han llamado la atención, pero hay muchos más, es un libro muy interesante y os lo recomiendo. Y gracias a E. por recomendármelo y prestármelo a su vez.

“Mientras marchabamos a trompicones durante kilometros, resbalando en el hielo y apoyandonos continuamente el uno en el otro, no dijimos una palabra, pero ambos lo sabiamos: cada uno pensaba en su mujer.

…mi mente se aferraba a la imagen de mi mujer, a quien vislumbraba con extraña precision. La oia contestarme, la veia sonriendome con su mirada franca y cordial. Real o no su mirada era mas luminosa que el sol del amanecer….

….por primera vez en mi vida comprendi la verdad vertida en las canciones de tantos poetas, la verdad de que el amor es la meta ultima y mas alta a la que puede aspirar el hombre…comprendi como el hombre desposeido de todo en este mundo, todavia puede conocer la felicidad - aunque sea solo momentaneamente- si contempla al ser querido. Cuando el hombre se encuentra en una situacion de total desolacion, sin poder expresarse por medio de una accion positiva, cuando su unico objetivo es limitarse a soportar una serie de sufrimientos..ese hombre puede realizarse en la amorosa contemplacion de la imagen del ser querido….
un pensamiento me asalto, ni siquiera sabia si ella vivia aun, solo sabia una cosa,….el amor trasciende la persona fisica y encuentra su significado mas profundo en su propio espiritu, en su yo intimo…”


“… el imperativo categórico de la logoterapia; a saber: “Vive como si ya estuvieras viviendo por segunda vez y como si la primera vez ya hubieras obrado tan desacertadamente como ahora estás a punto de obrar.”"




Avishai Cohen - Aurora

14 Mayo 2009 Categoría Música | Ver 0 Comentarios »


Aurora es el título del último disco del contrabajista Avishai Cohen, que ha caído en mis manos hace poco tiempo y del que estoy disfrutando mucho.
Jazz con toques de música hebrea, árabe e incluso latina en la fenomenal versión del famoso tema “Alfonsina y el mar”.
Según le escuché en una entrevista, ha pasado mucho tiempo hasta que se ha decidido a cantar, hasta que se ha sentido cómodo con su voz y a aprendido a aceptarla, y para mi gusto lo hace bastante bien, o al menos la hace encajar muy bien con su música en este estupendo disco.
Como le decía a un compañero de trabajo, a mi me pones a escuchar cualquier “porquería” (con todos mis respetos) de música que lleve un contrabajo y como mínimo capta mi atención y lo más probable es hasta que le saque algo positivo, pero de verdad que en este disco, el contrabajo como instrumento principal del propio Avishai me encanta. Los temas en los que bajo y voz están solos son una pasada, por ejemplo “Alfonsina y el mar”.
Creo que se pueden escuchar fragmentos de los temas en su web o en su myspace.




Batallas caseras - momentos 13

16 Abril 2009 Categoría Momentos | 2 Ver Comentarios »



A veces en casa de la manera más inesperada, surgen batallas, escaramuzas, emboscadas… Al principio hacíamos almohada-boxing, zapatilla-boxing, yoghurt-boxing o su variante helado-boxing… incluso a veces solamente boxing. Pero esas “artes marciales” ya las dominamos y de un tiempo a aquí hacemos batallas de trapos (o su variante de toallas a veces…). Eso no quita que de vez en cuando surja como por inspiración divina una nueva treta de alguien que termine en cualquier cosa, por ejemplo todo el mundo empapado de agua o… como en el caso de la foto que acompaña el texto, pelea de nata y huevos caducados.
Así somos! y nos lo pasamos muy bien. Bueno, hay una parte menos divertida en todo esto… luego hay que limpiar.
Un saludo a mis enemigas! :-)




Renovando…me

14 Abril 2009 Categoría Personal | Ver 0 Comentarios »


(imagen extraida de las Crónicas de Nuremberg)

De nuevo por aqui… hace mucho tiempo que no escribo en este blog y ya iba siendo hora. Los últimos meses han sido muy difíciles, mucho, mucho trabajo a casi todas horas y otros asuntillos me han tenido ocupado y agobiado como no recuerdo otra época.
Pero las cosas “malas” pasan y dan lugar a otras mejores, y como el ave fénix de la ilustración, pues de los momentos más difíciles de la vida hay que tratar de salir renovado, con fuerzas extra y con ilusión por seguir haciendo cosas.
Y en eso estoy, no se en qué dirección, ni cómo, pero éste ciclo que ahora comienza tiene que ser mejor que cualquier otro para que todo esto merezca la pena, siempre hacia adelante y siempre a mejor.
Como diría P.H.”fenomenal, fenomenal” ;-)
Gracias a los que me han soportado este tiempo o:-)

Un saludo para todos y mucha suerte
(como aprendí en Praga, se desea suerte porque se considera que no es posible que tengas suerte si no cuentas con buena salud, así que desear suerte engloba más).




Valdevimbre - momentos 12

16 Enero 2009 Categoría Momentos | Ver 1 Comentario »




Chema Madoz

9 Enero 2009 Categoría Fotografía | Ver 0 Comentarios »



Hace ya tiempo voy siguiendo al fotógrafo Chema Madoz. Me gusta el tipo de fotografía que hace, imaginativa y ocurrente. A veces humorística, a veces triste, a veces tétrica.
Os dejo aquí en enláce a su web, por si queréis echar un vistazo.
www.chemamadoz.com




Fin do mundo - momentos 11

9 Enero 2009 Categoría Momentos | Ver 0 Comentarios »




Culatra - momentos 10

9 Enero 2009 Categoría Momentos | Ver 0 Comentarios »



En el barco a la vuelta de la isla de Culatra (sur de Portugal). Merece la pena ir, nos quedamos gratamente sorprendidos. Mucha tranquilidad.